Óbærilega spennandi tímar (og bókin sem á jafn mikið í mér og ég í henni)

Það er margt sem hefur haldið spennustiginu í lífi mínu uppi í þessum mánuði.Nóvember er alltaf svolítið spennandi mánuður, í fyrra var það heimkoma úr hitanum í kreppuna og aftur í hitann í frostinu á Austurvelli. Minnist margra spennandi nóvembermánuða, sem yfirleitt hafa verið mun meira afgerandi mánuðir í minni tilveru en október, einhverra hluta vegna. Man það yfirleitt vel að frá og með afmælisdeginum hans pabba (3. nóvember), þegar ég reyni yfirleitt að láta loga á kerti á leiðinu hans í Fossvogi veit ég að það er góður mánuður framundan, en oft óþarflega viðburðaríkur.

Útkoma ævisögu Elfu Gísla verður án efa hápunkturinn, en hún kemur einmitt út í lok mánaðarins. Finn hvað það skiptir mig miklu máli að sem flestir kynnist ævintýralegri sögu hennar sem svo sannarlega er töluvert ólík því sem mig grunar að fólk eigi von á. En ekki minna spennandi, því get ég lofað. Gerði mitt besta til þess að skrifa hana af trúmennsku við Elfu en auðvitað á ég heilmikið í bókinni og hún reyndar enn meira í mér.

Svo er ég að breyta um kúrs í tilverunni, eins og ég geri af og til, og er talsvert spennt að botn komist í það nákvæmlega hvert það muni leiða mig. Enginn vafi á því hvert ég er að stefna en hvaða leið nákvæmlega ég fer er að skýrast þessa dagana. 

Ofan á þetta stökk ég inn í verkefni fyrir mín ágætu samtök Heimssýn skömmu fyrir seinustu mánaðarmót og þar hefur okkur Reyni félaga mínum tekist að undirbúa aðalfund samtakanna og skipuleggja þrjá frábæra fundi nýrra Heimssýnarfélaga, í Húnavatnssýslum, Þingeyjarsýslu (ágæt kona segir að báðar sýslurnar saman séu engu að síður eintala og trúi ég henni) og svo á Suðurnesjum. Í leiðinni höfum við haldið skrifstofunni ágætlega gangandi þótt enn eigi eftir að skrá inn nýjustu félaga og sum verkefnin bíði næstu viku.

- Allir á aðalfund Heimssýnar á sunnudag kl. 13:30 í sal Þjóðminjasafnsins!